บทที่ 89

เสียงเรียกชื่อนั้นเปรียบเสมือนคำสาปที่ทำให้อรัญญาตัวแข็งทื่อ เลือดในกายจับตัวเป็นน้ำแข็งในชั่วพริบตา

เธอยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ลืมแม้กระทั่งวิธีหายใจ

มือคู่นั้น... มือที่เคยบีบรอบลำคอเธอจนแทบขาดใจ และเป็นมือคู่เดียวกับที่เคยลูบไล้มือของสุภาพรอย่างทะนุถนอม บัดนี้กำลังกำรอบข้อมือของเธอไว้แน่น

ฝ่ามือของเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ